Wpis

wtorek, 09 kwietnia 2013

2004 - Susanna Clarke - Jonathan Strange i pan Norrell

Susanna Clarke

Jonathan Strange i pan Norrell

Nagrody:
2005 – Hugo, World Fantasy Award, Locus

Pan Norrell, typ ponury i bojaźliwy, okazuje się być magiem. Prawdziwym, praktykującym magiem (nie magiem-teoretykiem, takich nie dzierży). Możliwe też, że ostatnim w całej Anglii. A pani Susanna Clarke opisując jego próby powrotu magii do naszego świata zalicza świetny debiut powieściowy, nad którym rozwodzą się krytycy i czytelnicy.
Rychło okazuje się, że w Anglii jest jeszcze jeden mag-dżentelmen: Jonathan Stange. Obaj magowie zaczynają ze sobą współpracować, jednak, jak to czarodzieje, na różne sprawy mają co najmniej odmienne poglądy. Zapewne nie wróży to nic dobrego. Zwłaszcza, że w Anglii nie dzieje się dobrze – król Jerzy III pogłębia się w szaleństwie, książę-regent ma długi, a książę Wellington niemal w pojedynkę walczy z całą armią Napoleona. Po kartach powieści hasa także Lord Byron i wielu, wielu innych brytyjskich prominentów z początku XIX wieku. Jonathan Strange i pan Norrell zostają, trochę ze swojej winy, wciągnięci w wir intryg politycznych oraz na salony pełne prawdziwych, nieraz zblazowanych, angielskich dżentelmenów, choć niektórzy są nimi tylko-li z nazwy.
Dziwna, długa lektura, jakby żywcem wyjęta (i przycięta na naszą modłę) właśnie z początków XIX wieku – królestwa powieści gotyckiej Waltera Scotta. Aż dziw, że nigdzie nie czai się jakiś Drakula czy inny potwór Frankensteina. Bo spokojnie by mógł.
Co dziwne – lektura, która wygląda z początku na niestrawną strasznie wciąga. Tajemnice mnożą się jedna za drugą – na co choruje Lady Pole, czy małżeństwo Strangeów będzie szczęśliwe, jaką misję ma zwariowany Vinculus ze swoimi przepowiedniami, albo stateczny pan Segundus, co wyczyta w kartach Childermass, czy Lascelles i Drawlight wyjdą na swoje, kim jest Król Kruków i co od poczciwego Stephena Blacka chce tajemniczy Dżentelmen? No i czy Jonathanowi Strange i panu Norrellowi uda się przywrócić magię do życia. A to tylko główne wątki.
Zdecydowanie polecam, miłośnikom tajemnic i Neila Gaimna zaś polecam znacznie, znacznie bardziej.

Szczegóły wpisu

Tagi:
Kategoria:
Autor(ka):
adamadamas
Czas publikacji:
wtorek, 09 kwietnia 2013 18:15

Polecane wpisy

Trackback